Niall

Jesteśmy z Niallem razem już 2 lata. Ja skończyłam studia, mieszkamy razem w Londynie. Wszystko układa się świetnie.

-Kochanie, pora wstać.-usłyszałam głos, który wybudził mnie z krainy Morfeusza. Ale ten głos budził mnie codziennie rano.

Nie otworzyłam oczu. Wtedy poczułam jego pocałunki na szyi. Przeszły mnie dreszcze.Otworzyłam oczy, przed sobą ujrzałam niebieskie tęczówki.

-Dzień dobry.-powiedziałam do niego jednocześnie przeciągając się.

-Czy mój skarb się wyspał?- zapytał.

Dając mu do zrozumienia, że tak wyszłam z łóżka.

*(po śniadaniu)

-Kochanie, pamiętasz jak obiecaliśmy sobie, że jeżeli coś się stanie, to będziemy w stanie oddać życie za drugą połówkę?- zapytał Niall, kierując swoje spojrzenie w kuchenne płytki.

-Tak, oczywiście.- odparłam. Podniósł wzrok, "złapałam" jego hipnotyzujące spojrzenie.

-Zapomnijmy o tej "umowie", żyjmy każdym dniem. Nigdy nie wiadomo co się wydarzy.-powiedział.

-Oczywiście nie ma sprawy.- odparłam chcąc jak najszybciej zakończyć rozmowę.

*(4 mies później)

Dzwoni telefon. Podbiegam żeby podnieść słuchawkę.

-Słucham ?- zapytałam swoim melodyjnym głosem.

-Pani [T.N] ?- zapytał jakiś mężczyzna.

-Tak, coś się stało?-zapytałam zdenerwowana, w głowie miałam coraz ciemniejsze scenariusze.

-Dzwonię, z miejskiego szpitala. Proszę przyjechać jak najszybciej.

Odłożyłam słuchawkę, wzięłam kluczyki od samochodu i wyszłam.

*(szpital)

-Dzień dobry panno [T.N]- odwróciłam się, zobaczyłam ubranego w biały kitel lekarza.-Zapraszam do mojego gabinetu.

-Chodzi o Nialla?- zapytałam świadoma odpowiedzi.

-Pani chłopak nie żyje, miał nowotwór.

Milczałam. Dlaczego mi nie powiedział? W moim sercu zaczynałam czuć pustkę. Bolało, cholernie bolało. 

Nie wytrzymałam, zaczęłam płakać. Jak dziecko. Spadłam z krzesła. Lekarz podniósł mnie.

-Spokojnie, zostawił dla pani coś jeszcze.- powiedział i wręczył mi kopertę.

Otworzyłam. 

"[T.I] Jeżeli to czytasz to nie ma mnie już z tobą. Anulowaliśmy naszą umowę, pamiętasz? Nie powiedziałem Ci o chorobie, bo każdego dnia TY dodawałaś mi otuchy. Dawałaś mi siłę by żyć dalej, chodź przez chwilę dłużej przy twoim boku. Przepraszam. Załóż rodzinę. Zapomnij o tym co się wydarzyło. Ja zawsze będę przy tobie. Będę patrzył na Ciebie z góry.

          Kocham Cię, Nialler <3"

Podniosłam wzrok z nad kartki.Otarłam łzy. Wstałam. "Skoro moje szczęście jest jego szczęściem zrobię to dla niego"- pomyślałam. Popatrzyłam się w sufit, i uśmiechnęłam się.

-Ja ciebie też kocham, Niall.

~------------------------------------------

Smutny z Niallem. :)