Harry #2

-T---tak, dzięki. - wyjąkałam, wtedy po raz pierwszy ujrzałam jego zielone tęczówki, które wpatrzone we mnie jak w obrazek.

-Jesteś zdziwiona, że po tym jak mnie potraktowałaś chcę Ci pomóc ?- zapytał z zadziornym uśmieszkiem na twarzy.

-Nie, myślałam, że bawisz się w tragarza.- prychnęłam i odwzajemniłam uśmiech.

Droga do domu minęła szybko, za szybko.... Rozmawiałam z nim jakbyśmy znali się od lat.

- To już tu.- powiedziałam i pokazałam ręką na dom.

-Nie wejdziemy ? - zapytał z bardzo zdziwioną miną.

-Yyyy, oczywiście jeśli chcesz.- odpowiedziałam nieco zmieszana. 

Wszedł, położył torby na kanapie w salonie, jego swoboda mnie zadziwiała.

-Tak, pewnie czuj się jak u siebie.- powiedziałam pod nosem. Najwyraźniej usłyszał, gdyż po chwili odparł krótkie "dzięki" i poszedł do kuchni.

-Lubie bezczelne dziewczyny.- powiedział pijąc wodę, którą przed chwilą sobie nalał.

W  sumie nie wiem dlaczego zwracałam się do niego takim tonem, byłam jakby nie sobą kiedy z nim rozmawiałam.

- Ja nie jestem bezczelna, ja po prostu..- nie dokończyłam.

-Zgrywasz taką?- spytał przysuwając się bliżej.

-Zobaczmy co ciekawego jest w telewizji.- zaproponowałam, szybko zmieniając temat. Włączyłam telewizor, zasiedliśmy na kanapie, uruchomiłam laptopa żeby skontaktować się z tatą, jednak nie był dostępny. Otworzyłam pierwszą lepszą stronę plotkarską, i wtedy zobaczyłam artykuł "Harry Styles ma nową dziewczynę, zdj ze wspólnych zakupów", swoją drogą ktoś ma niezły refleks, bo dosłownie 20 min temu weszliśmy do domu. 

-Dlaczego mi nie powiedziałeś?- spytałam patrząc się na niego.

-O czym ?- zapytał jakby rozbawiony.

Odwróciłam ekran komputera... nastała cisza. 

- Wyjdź proszę.- pokazałam ręka drzwi.

-Dlaczego?, To tylko plotki.- powiedział i wstał z kanapy.

-Nie chce niszczyć życia sobie i tobie, tak będzie lepiej dzięki za pomoc w noszeniu zakupów.- powiedziałam i bezczelnie wypchałam go za drzwi. Chciałam uniknąć kłopotów sobie i jemu. Harry jest osoba publiczną a ja zwykłą dziewczyną, tak jest dobrze.

*(Następny dzień- niedziela)

Moje oczy poraził blask wschodzącego słońca, wstałam, poszłam do łazienki wziąć prysznic. Widząc, że w UK szykuje się dzisiaj ładna pogoda ubrałam to:

Wyszłam z domu zrobić zakupy na powrót taty, skoro on nie ma czasu gotować ja się tym zajmę.

Weszłam do sklepu, wpakowałam potrzebne produkty do koszyka, i poszłam zapłacić. Korzystając z pogody, postanowiłam wrócić do domu dłuższą drogą. Weszłam do domu, zaczęłam wypakowywać zakupy, usłyszałam dzwonek do drzwi. Podbiegłam z nadzieją, że może tata już wrócił <klik:http://www.youtube.com/watch?v=LVsrP9OJ6PA>

Otworzyłam drzwi.

- Wróciłem wczoraj do domu i  płakałem, nie chcesz mnie znać bo jestem sławny, sława niszczy mi życie. Nie chce być pozbawiony życia prywatnego przez magazyny plotkarskie. Bądź osobą w której mogę mieć oparcie. Proszę...- nie dokończył, patrzyłam w jego oczy, które roniły pojedyncze łzy.

Zaniemówiłam, wzruszyło mnie to co mówił. Wpuściłam go do domu.

-Jesteś zła?- powiedział i usiadł na krześle w kuchni.

-Nie, nie jestem.- powiedziałam zakłopotana.Szybko jednak zmieniłam temat.-Pomożesz mi przygotować obiad?- spytałam, pokazując w jego stronę swoje białe ząbki. Odwzajemnił uśmiech.

Po trzech godzinach obiad był gotowy i wyglądał pysznie:

Kuchnie mogłabym określić mianem pobojowiska. 

Zadzwonił dzwonek do drzwi. 

-Już idę.- krzyknęłam. W drzwiach stał mój tato, uradowana rzuciłam mu się na szyję.

-Moja mała księżniczka, cieszysz się że wróciłem?- zapytał świadomy odpowiedzi.

-Nawet nie wiesz jak bardzo.- odpowiedziałam, kiedy do pokoju wszedł Harry.

-Tato, pewnie jesteś głodny, chodź do kuchni zjemy coś.

-Dobrze kochanie już idę, możesz nastawić wodę na herbatę, chętnie się napiję.- powiedział po czym pokazał żebym udała się do kuchni. To nie był dobry pomysł żeby zostawiać Loczka i mojego tatę samych.

-Witam, bardzo mi miło pana poznać nazywam się Harry Styles.-powiedział Hazz, po czym wyciągnął w stronę mojego taty prawą dłoń.

-Witaj, witaj nie bój się nic Ci nie zrobię, bardzo mi miło że jesteś tu z nami.- powiedział po czym wskazał chłopakowi drogę do salonu. Harry zatrzymał się, i szepną jeszcze "Ma pan niesamowitą córkę".

Zrobiło mi się miło gdyż usłyszałam to co powiedział. Po skończonej kolacji, odprowadziłam Loczka do drzwi.

-Spotkamy się jutro?- zapytał.

-Jutro nie mogę, ja chodzę do szkoły jak każdy normalny nastolatek.- powiedziałam czy czym spojrzałam w jego zielone tęczówki.

-Ok, o 16 będę po Ciebie.- powiedział i ruszył przed siebie.

*<minęły 2 mies>

Jesteśmy z Harrym najlepszymi przyjaciółmi, fani zespołu mnie lubią, a to że Hazz i ja się przyjaźnimy nie ma większego wpływu na jego karierę, co mnie i jego bardzo cieszy. 

Taty nie było w domu, a ja przeżywałam piekło. Bóle miesiączkowe do tych czas nie sprawiały mi tyle cierpienia. Leżałam na kanapie zwijając się z bólu. Zadzwonił dzwonek. Nie miałam siły wstać, rzuciła tylko krótkie "Otwarte". Wszedł Loczek. 

-Hej!-krzyknął wchodząc do domu, zauważył mnie leżącą na kanapie.

-[T,I] co jest?- zapytał przerażony. Patrzył się na mnie ja nie miałam siły wykrztusić z siebie ani jednego słowa. Chyba wyczytał z mojej twarzy co się dzieje. Poszedł do kuchni, słyszałam tylko jak nastawia czajnik. Po 5 min wrócił z tabletkami przeciwbólowymi i termoforem. Położył mi go na brzuchu, wziął na ręce i zaniósł do sypialni. Położył delikatnie na łóżku, jakbym była kawałkiem szkła, które zaraz miało by się rozkruszyć. Położył się koło mnie. Ból przechodził, byłam w stanie się podnieść. 

-Dziękuję.- powiedziałam patrząc na Harrego.

-Nie ma za co.- odparł  i przytulił najmocniej jak tylko mógł.

Ten moment był najpiękniejszym momentem w moim życiu. Osoba na której mi zależało, była tu przy mnie. Nic więcej nie potrzebuję. Poczułam jego oddech. Pocałował mnie w czoło, następnie w policzek. Popatrzył w moje brązowe tęczówki. Nie wahał się, przejechał opuszkami palców po moim policzku. I pocałował.

-Kocham Cię [twoje pełne imię i nazwisko]- powiedział i nie dając mi odpowiedzieć złożył jeszcze jeden pocałunek na moich ustach.

-Ja Ciebie też.- powiedziałam i uśmiechnęłam się do niego najszczerzej jak tylko było to możliwe.

~---------------------

Ostatni rozdział mam nadzieję, że się podobał :)